Artykuł dr Chmielewskiej Jakubowicz.” Drugi szpital dziecięcy w Warszawie” (18)

Artykuł dr Marii Barbary Chmielewskiej Jakubowicz zatytułowany „ Drugi szpital dziecięcy w Warszawie „ został opublikowany w tomie CXXXIV nr 2/ 1998 „Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego” . Jest to rocznik zarządu Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego który ukazuje się od 1837 roku.

Ponieważ to czasopismo  jest dostępne w necie jedynie odpłatnie, zamieszczam  w tym blogu cały tekst artykułu, dzieląc go na jakby zamknięte tematycznie odcinki. Na zakończenie, jeśli mi się uda, podam całość w jednym wpisie…

 Oto ciąg dalszy… Poprzednie odcinki można znaleźć w tym blogu w zakładce „ Artykuł dr Chmielewskiej Jakubowicz”.

   

 

 

Cz.18

 

 

<<…   Po upływie dwóch lat uruchomiono tutaj szpital powstańczy. Jak do tego doszło?

      Od początku okupacji Niemcy sprowadzali do Warszawy coraz więcej swoich pracowników z różnych dziedzin, wraz z rodzinami. Rodziły się tu dzieci niemieckie i nie było ich gdzie leczyć. Za najbardziej dogodne miejsce okupant uznał nowoczesną  klinikę pediatryczną przy ul. Litewskiej 16, znajdującą się na terenie utworzonej dzielnicy niemieckiej, w pobliżu Alei Szucha.

      Niemcy wydali rozkaz opuszczenia kliniki w ciągu 24 godzin. Obowiązki jej kierownika pełnił wówczas dr Rajmund Barański, pod nieobecność prof. Michałowicza, który został już wcześniej aresztowany. Lekarze i pracownicy musieli bardzo szybko zabrać chore dzieci i niezbędne wyposażenie kliniki, żywność, leki i przenieść do wyznaczonego szpitala ( Bershonów  i Baumanów) przy ul. Siennej. Nad remontem i przystosowaniem pomieszczeń do odpowiednich warunków czuwał dniem i nocą prof. Popowski. I tak w połowie marca 1943 r., rozpoczęła tu działalność klinika pediatryczna. Pracowali w niej : dr Irena Kanabusowa, Halina Kobierska, Jan Kossakowski, Aniela Marksowa, Wanda Poradowska, Hanna Tomaszewska, Edward Wilkoszewski. Bardzo szybko uruchomiono 150- 160 łóżek dla chorych, w tym 60 łóżek dla oddziału chirurgii dziecięcej, której kierownikiem był dr Jan Kossakowski.

Lekarze kontynuowali też działalność kliniczną, łącznie z pracą dydaktyczną; tu odbywały się ćwiczenia dla studentów tajnego Uniwersytetu na przełomie 1943/ 1944.

Czynne były : poradnia dla dzieci, punkt szczepień, „ kropla mleka”- laktarium….>>