Trzej Królowie przyszli….
Już minął rok gdy z wielkim zapałem opisywałam to Święto . Nawet z ciekawości zajrzałam do tego tekstu zamieszczonego w rozdziale ” jeden taki dzień”
W tym, 2015 roku już było spokojniej. Jak wszystko na tym świecie gdy jest powtarzane, powszednieje i lśni słabszym blaskiem. Może dlatego, że nie byłam na ulicach Warszawy, gdy wędrował barwny i radosny pochód a tylko echo telewizyjne śledziłam. A może z wiekiem człek staje się mniej wrażliwy. Nie wiem.
Poprzedniego dnia wieczorne niebo było pomalowane cudnie, a od rana pogoda wesoła, słoneczna , mroźno ale słońce grzało mocno. Potem cały ten dzień piękny.
Bo stało się to co niezbadane, ale radosne . Właśnie przyszli Trzej Królowie .
A z nimi przyszła na świat nasza kolejna Wnuczka. Najwyraźniej Trzej Królowie ją przynieśli ku naszej radości. A może takie myślenie jest swoistą butą. Może to był tylko bocian, chociaż w styczniu musiałby być to tylko jakiś maruder. Kapusta na polach też mało dorodna, zimowo zbutwiała. Pozostał tylko zimorodek, którego wypatrzyła synowa gdy poczuła ruchy dziecka. Niezwykły ten gość, właściwie nigdy przedtem tu nie oglądany przelatywał pomiędzy sosnami niedalekiego lasu.
Ostatecznie nie wiemy KTO sprawił, poza marzeniami rodziców, że przed 6 laty, dokładnie 6 stycznia nowa dziewczynka a po 4 latach i 4 dniach chłopczyk zaszczycili nas swoją obecnością.
Dostali imiona, które wg księgi imion dają im wielką wrażliwość na problemy innych ludzi, na przyrodę i jej piękno, pracowitość i niestrudzone realizowanie zadań życiowych.
Tak więc, myśląc, że tacy będą w dorosłym życiu i wierząc, że to właśnie Trzej Królowie w swojej łaskawości wrzucili do tej rodziny odrobinę mirry, kadzidła i oczywiście złota w ten deszczowy poświąteczny dzień siedzę przed komputerem i piszę te słowa….
Jak dobrze mieć rodzeństwo!