Ponieważ w tekstach brata pojawiają się wzmianki o „ Twórczości”, w której zamieszczał recenzje, na temat tego pisma słów kilka zaczerpniętych z Internetu.( Wikipedia, culture.pl)
„Twórczość” jest najstarszym pismem literackim, miesięcznikiem . Ukazuje się od sierpnia 1945, początkowo był wydawany w Krakowie a od 1950 r. w Warszawie.
Od 1994 roku do końca marca 2010 wydawała go Biblioteka Narodowa, a od kwietnia 2010 – Instytut Książki.
Redakcją kierowali kolejno :
w latach 1945- 1949 – Kazimierz Wyka ( choć pierwszy numer został formalnie podpisany prze Leona Kruczkowskiego);
w latach 1950- 1954 – Adam Ważyk;
w okresie 1955- 1980 – Jarosław Iwaszkiewicz
w latach 1981- 2004 – Jerzy Lisowicz.
A po jego śmierci- od października 2004 r. redaktorem naczelnym jest Bohdan Zadura.
„ Twórczość „ odgrywała szczególnie ważną rolę w czasach, gdy redaktorem naczelnym był Jarosław Iwaszkiewicz, który kształtował jej profil a ponadto w latach 80- 90 ubiegłego wieku, kiedy to za sprawą Henryka Berezy stała się swoistym laboratorium młodej prozy.
Profil „ Twórczości” obejmuje przede wszystkim publikację i ocenę dzieł literackich przed ich ukazaniem się w druku, eseje poświęcone literaturze polskiej i światowej oraz polską prozę współczesną . Czasami prezentacja całości lub obszernego fragmentu prozy zajmuje około połowę objętości numeru.
Wśród najważniejszych stałych rubryk w historii miesięcznika wyróżnia się ukazujące się od 1968 r. „ Przeglądy Prasy”. Ponieważ Andrzej Kijowski otrzymał zakaz druku pod swoim nazwiskiem, w 1984 r. zostały przekształcone w słynne „ Kroniki Dedala”.
Także od 1977 do 2005 roku w „ Twórczości” publikował swoje teksty Henryk Bereza. Ukazywały się one pod wspólnym tytułem „ Czytane w maszynopisie”.
Obecnie redaktorami „ Twórczości” są m. in Tadeusz Komendant, Leszek Bugajski, Janusz Drzewicki, Darek Foks.
Właśnie w okresie, kiedy redaktorem naczelnym był Jarosław Iwaszkiewicz mój Brat zamieszczał swoje recenzje w Twórczości. Jest to dla mnie osobista przyjemność, gdyż nie było łatwo spełnić oczekiwania redaktora naczelnego. W dodatku Zenon mieszkał w Gorzowie, w mieście usytuowanym nieomal przy zachodniej granicy Polski, peryferyjnym , daleko od zgiełku stołecznego ale i od tego tygla, gdzie było łatwo o dyskusje twórcze które wydawały się niezbędne dla rozwoju literata. Tak więc samotnie przebijał się do tego „ wielkiego świata”, używając jedynie argumentów swojego analitycznego rozumu i dobrego pióra…..