Nadzieja

Nadzieja
Dopóki żyjemy żyje nadzieja
Nadzieja umiera ostatnia
Jak żyć gdy umrze nadzieja
Trwać w chorobie – towarzyszyć
Myśleć że istnieje drugi lepszy świat
Czy to możliwe

Gdy genetyka
Bezwzględnie
Mówi
To dziecko
Będzie chore
Nie teraz
Po 20 latach

Jak się cieszyć
Z narodzin
Bo śliczne
Ufne
Bezbronne
Promienne

Macierzyństwem
Obdarowani
Dźwigają
Tę wiedzę
Przez
Długie
Lata
I żyją

Jak
Zrozumieć ?
Ponoć
Zrozumieć
To najpierw
Poznać
Dotknąć
Niemożliwego

Tylko wiatr
Wiatr na twarzy
I niebo
Z
Gwiazdami
Słyszą
Cichy
Płacz
Matki

I myśl
Nagła
Czas
Darowany
Na
Życie
Skondensowane
Nasycone
Najbardziej
Na świecie
Miłością
Czułością
Dotykaniem
Oglądaniem
Smakowaniem
Czas
Dany
Ofiarowany …
Krótki
Czas
Wspólny
Dany…

Rozmyślania starej lekarki- pediatry, matki kilkorga dzieci……nt. choroby Huntingtona i nie tylko …

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *