Szopka, Służew. Zdjęcie z internetu.
Fakty historyczne potwierdzają , że sztuka ta pojawiła się w Indiach w VI wieku p.n.e. Rozwijała się tam w dwóch kierunkach- był to teatr, w którym występowały trójwymiarowe marionetki oraz taki, w którym pokazywano płaskie lalki teatru cieni.
W okresie renesansu i baroku pojawili się lalkarze, którzy tworzyli własnych bohaterów komedii dell arte. Tak powstały typowe postaci tego teatru w swoich krajach.We Włoszech takim bohaterem był Pulcinella, we Francji- Poliszynel, w Anglii- Punch,a w Niemczech- Hanswurst i Kacperek , itp.
Ponieważ zainteresowanie dla tego teatru rosło, wielcy romantycy pisali na ten temat sztuki i traktaty dydaktyczne, utrwalając i powodując rozwój tej sztuki. Do nich należeli m.in. H. von Kleist, J.W. Goethe, G. Sand.
W połowie XIX wieku zauważono możliwości dydaktyczne i wychowawcze teatru lalek i rozpoczęto tworzyć repertuar adresowany do dzieci. Tak więc w Monachium w 1858 roku powstał pierwszy stały teatr dla lalek dla dzieci J. Schmida i F. Pocciego.
Początki polskiego teatru lalek sięgają XV wieku i wiążą się z szopką. Pierwszym wymienianym polskim lalkarzem jest Waśko z Wilna. Na ziemiach polskich między XVI a XIX wiekiem działało wiele zespołów lalkarskich, zarówno polskich jak i cudzoziemskich. Np. w XVIII wieku działały stałe teatry lalek na dworach magnackich w Białej Podlaskiej, w Słucku u H. Radziwiłła.
Istniały też teatry uliczne, np. „ chodzenie z szopką”, która czasem spełniała funkcje polityczne, jak np. szopka Baraniego Kożuszka z 1794 roku, ścinająca na gilotynie głowy zdrajców z Konfederacji Targowickiej…..
To tyle informacji, które wyczytali Bolek i Michalina w swojej księdze.
Ponieważ dla mnie, prawnuczki Michaliny i Bolka temat okazał się ciekawy, przytaczam jeszcze kilka danych na temat dalszych losów teatrów lalki.
Otóż w Warszawie , w 1900 roku powstał pierwszy Teatr Lalek M. Weryho.
Swoistą odmianą szopki stały się lalkowe programy satyryczne , m. in przedstawienia Zielonego Balonika w Krakowie w latach 1906-1912 oraz Cyrulika Warszawskiego w Warszawie w latach 1922-1939.
Duże zainteresowanie teatralną lalką wykazywali moderniści, futuryści. Pisali oni dla tego teatru dramaty, szukając w nim idealnego aktora. Do nich należał mi. In M. Maeterlinck, F. Wedekind, E.G. Craig, W. Briusow , W . Meyerhold.
Na początku XX wieku wykorzystaniem lalki w teatrze zainteresowali się plastycy i architekci. I tak w 1914 roku E. Mutant wraz z żoną, aktorką L. Larą założyli tetar Art. et Action.
W 1929 na zjeździe w Pradze powstała Międzynarodowa Unia Lalkarska (UNIMA).
Gdyby nie spisywane tutaj wspomnienia o naszej prababci Michalinie, nigdy bym nie zajrzała do Internetu i pozostałabym w niewiedzy o tej ciekawej dziedzinie sztuki.
A tu proszę, proszę, nasza prababcia znalazła się w gronie świetnych osób, które odkryły uroki teatru lalkowego, a nawet sama taki stworzyła, przynosząc uciechę sobie, rodzinie i rakowskim dzieciakom . Super, mieć prababcię z taaaaką wyobraźnią. 
Szopka z Hiszpanii. Zdjęcie z internetu.