Kochana
Heniu
Pomimo tego że już poznałaś ten Drugi Lepszy Świat bez cierpień i
niepokoju, stale jesteś naszą Kochana Henią. Koleżanką ze studiów na
ówczesnej Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytet Medyczny) w Poznaniu.
Spędziłyśmy tam 6 lat od 1965 do 1971 r. W czasie zajęć byłaś poważna, skupiona
na pochłanianiu potężnej wiedzy, aż niektóre koleżanki postrzegały Ciebie jako
osobę zamkniętą nieskorą do młodzieńczych żartów i wybryków.
Dopiero gdy wydostałyśmy się na wolność wyjeżdżając wspólnie na obozy sportowe poznaliśmy Twój piękny uśmiech, radość życia, przyjazne opiekuńcze gesty. Obdarowywałaś nas swoją Dobrocią i Pogodą ducha, obdarowywałaś nas po prostu Sobą. Niezapomniane chwile tych obozów zostały utrwalone na zdjęciach. Żyjesz w naszej pamięci i dopóki my jeszcze na tym świecie – żyjesz w nas. Potem pozostaną te wspomnienia, zdjęcia – wszystko zawieszone gdzieś daleko w tzw. Chmurze internetowej.
A te nasze rozmowy niedokończone na Zjazdach naszego roku, długo długo później.
O wszystkim i o niczym. Babskie wesołe optymistyczne gadanie – bo obie tak
miałyśmy. Wiele godzin przy wspólnym stole gdy inni szaleli na parkiecie lub
skrycie popijali winko. My może czasem podobnie, choć Niezwykłe jest to, że
zapamiętałam tylko te nasze rozmowy….
….. niektóre z minionych zdarzeń wywołują bunt , żal i westchnienie jak u córki Heni „gdybym wiedziała że to tak się skończy ” …..
Stałam z Henią w holu czekając na przyjazd Jej córki. Jeszcze ostatnie szukanie wspólnych zdjęć z naszego 50 lecia przywiezionych przez fotografa, śmiechy bo każda z nas uważała że wyszła na nich okropnie, żarty, obietnice że na pewno się spotkamy na następnym corocznym ( może już w czerwcu) spotkaniu naszego roku.
Przyjechała córka – Henia przedstawiła ” moja radość i podpora”-, jeszcze przytulenie, uśmiech, ręką „Pa, Pa” i poszły.
Teraz kłębią się myśli: gdybym wiedziała, gdybym przeczuła….
Dlaczego nie ?
Stale powtarzam sobie że życie to chwila – dlaczego minęła ?
Mariola…. ta po lewej stronie na wspólnym naszym zdjęciu ze studenckiego obozu sportowego….
Głos Wielkopolski dnia 18.11.2021
Z głębokim
smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci
Lek. med. Henryki Mikuły-Telengi
naszej Koleżanki z lat studiów i wielu wspólnych wyjazdów.
Pożegnanie i pogrzeb odbędą się 20 listopada 2021 roku o godzinie 14:00
na Cmentarzu Parafialnym przy ul. Lutyckiej w Poznaniu.
Rodzinie składamy wyrazy współczucia
Koleżanki i
Koledzy
Absolwenci Wydziału Lekarskiego
i Oddziału Stomatologii Akademii Medycznej w Poznaniu
w latach 1965-1971