Krysia Prońko ( znana piosenkarka, pedagog ) w prawym górnym rogu, ja poniżej.
Krótkie wspomnienie z przedszkola muzycznego.
Kolejne stare zdjęcie i wracają wspomnienia bardzo szczenięcych lat…
Były to wczesne lata 50 ubiegłego stulecia.
Przedszkole muzyczne działające przy Szkole Muzycznej w Gorzowie przy ul Chrobrego .
Moje pierwsze tam kroki . Oczywiście z Mamą . Pamiętam , jakby to było dziś, mroczną bramę wejściową i równie ponurą salę . A może to tylko mój lękliwy nastrój ów mrok potęgował.
Bo właśnie miał się odbyć egzamin wstępny do tego przedszkola .
Powitała nas duża i piękna kobieta. Była sroga i dostojna . Jednak zachwycała Jej śniada uroda i przecudne, długaśne i szczupłe nogi . Pomimo tuszy poruszała się z lekkością i gracją tancerki. To była Pani Nowicka.
Musiałyśmy odtwarzać dźwięki , które podawała na kamertonie . To był mój pierwszy i jedyny wyczyn śpiewaczy. Nie wiem na jakiej podstawie zostałam zakwalifikowana do przedszkola muzycznegoJ
…ale tam był przede wszystkim taniec. Moja pasja. Taka do końca życia.
Na załączonym do artykułu zdjęciu nasza trójka .Wystrojona i przejęta . Za chwilę parkiet będzie tylko nasz . Jesteśmy przygotowani , by wykonać śląski taniec, trojak. Jeszcze czuję te bardzo ciasno zaplecione warkocze. Nie mogłam zamknąć oczu ani ust zesznurować. Ale najważniejszy był strój. Bardzo starannie uszyty. Zupełnie nowy .Pachnący . Do gorsetu , z tyłu , nieomal pod karkiem miałyśmy przypięte kokardy z długimi końcami sięgającymi ziemi. Wstążki były malowane ręcznie. W kwiaty. Sam urok . To był cud, że w tak mizernych , zgrzebnych czasach, ktoś wyczarował te kreacje…Jednak w Gorzowie żyli wtedy cudotwórcy …
Od lewej Emilka Paul, Antek Paul- jej brat i ja
Tekst własny wrzucony kiedyś do portalu MM Gorzów pod nickiem Łuka/ Klarka