Następnego dnia obudziłem się potwornym bólem gardła.
Wiedziałem dobrze co to jest.
Na anginy chorowałem często. Leczyłem się wtedy pędzlowaniem gardła za pomocą jodyny. Na szczęście Stefa znalazła jodynę u miejscowej zaprzyjaźnionej nauczycielki.
Wiem, że miejscowi naśmiewali się ze mnie.
Przyjechał obcy, rusek mówiono o mnie z pogardą i w dodatku rusek ze zdrowiem jak mimoza.
Ale wkrótce wyzdrowiałem i opuściliśmy Godziszkę.
Skłamałbym, gdybym powiedział, że wyjechałem stamtąd bez ulgi.
Do domu wracałem bez odpowiedzi na moje oświadczyny.
Pocieszałem się jedynie myślą, że nie usłyszałem kategorycznego zaprzeczenia.
Może to byli tacy ludzie, myślałem, surowi, hamujący emocje, inni niż moi krajanie.
Ale liczyłem na ich serca.
Może zamknięte, ale przecież gdzieś w głębi ludzkie i dobre.